Lüksemburg’da Dinler ve Diller

  Lüksemburg Dükalığı’nın mütevazı bölgesel boyutlara sahip olmasına raÄŸmen, mevzuat aynı anda üç devlet dilini onayladı. Onlar Alman, Fransız ve eÅŸsiz Lüksemburg’lu. Ä°kincisinin yalnızca 1984’te tanındığını belirtmek gerekir. Tüm eÄŸitim kurumlarında, Çocuklar, ilk sınıftan itibaren, aynı anda hem Almanca hem de Fransızca öğrenirler. Öte yandan, Lüksemburg dili çok az dikkat edilmektedir. Ayrıca, eÄŸer isterlerse, öğrenciler Ä°ngilizce, Ä°spanyolca, Ä°talyanca ve hatta Latince de öğrenebilirler. Åžimdiye kadar, Lüksemburg dili, Fransızca ve Almanca’ya çok benzer olmasına ve bir ÅŸekilde türevlerine raÄŸmen kiÅŸisel bağımsız dillere atfedilebilir.

Aynı zamanda, yerli Almanların ya da Alman konuÅŸmacıların saf Lüksemburgca konuÅŸanları anlamanın çok zor olduÄŸunu fark etmekte fayda var. Dilbilimciler, bağımsız bir Lüksemburg dili ve benzer Alman lehçeleri arasında henüz net bir ayrım yapılmadığını belirtmiÅŸtir. Gündelik hayatta, çoÄŸu Lüksemburglu tamamen aynı dili kullanır. YerleÅŸim yerlerinin çoÄŸunda tüm iÅŸaretler ve diÄŸer basılı literatürler Lüksemburgca yazılmıştır. Ancak, resmi belgeler Fransızca ya da Almanca olarak yazılmıştır. Lüksemburg’da Napolyon’un kodunun uzun süredir çalıştığını belirtmekte fayda var. Tarihsel olarak, buradan Fransızca dilinin resmi kullanımına baÅŸlandı.

Lüksemburg dilinin dünyanın en fakir dillerinden biri olduÄŸuna dikkat etmek gerekir. Renkli duygular ifade etmek veya belirli eylemleri açıklamak istediÄŸinde, kelime hazinesi yetersizdir. Bu nedenle, bu eÅŸsiz dilin taşıyıcıları, konuÅŸulan Fransızca ve edebi Almanca’dan birçok kelime alır. Kurgu bile üç resmi dilden birinde resmen yayınlanabilir. Son zamanlarda, Lüksemburg’da büyük bir göç yaÅŸandı. Buna göre, ülkenin dilsel alanında bazı düzenlemeler yapıldı. Ä°statistiklere bakıldığında, ülkenin kayıtlı tüm vatandaÅŸlarının yaklaşık beÅŸte biri Arapça, Ä°talyanca, Portekizce ve hatta Türkçe olarak iletiÅŸim kurar. www.orangesmile.com tüm hakları saklıdır.

Lüksemburg’daki yerel nüfusun dini görüşlerine gelince, Hristiyanlık egemendir. Tüm Düşes vatandaÅŸlarının yaklaşık% 70’i kendilerini Katolik olarak görüyor. Öte yandan, burada Ortodoks inancının 5.000’den fazla üyesi yoktur. Protestanlar kendilerini nüfusun yaklaşık% 3’ü olarak kabul ediyorlar. Bununla birlikte, her yıl, bu rakamın, bu dini yönelimin popüler olmamasından dolayı azaldığı görülmektedir. Devlet ile olan tüm dini iliÅŸkiler 19 yıl önce düzenlenmeye baÅŸladı. Bu amaçla, mevcut dinler ile Devletin kendisi arasındaki iliÅŸkiyi düzenlemek için tasarlanmış özel sözleÅŸmeler vardır. Aynı zamanda, Lüksemburg bütün Hristiyan kiliselerinin, rahiplerin ve din adamlarının evlerinin bakımını ve yeni dini binaların inÅŸa edilmesini finanse eder. Her yıl bu konuda harcanan her ÅŸeyin en az 60 milyon avro tutarına ulaÅŸtığı biliniyor.

Bazı okullarda, Tanrı hukukunun konusu hala tanıtılmaktadır. Tüm kilise yetkilileri Devlet bütçesinden maaÅŸ alıyorlar. Bu avantajların yalnızca Hristiyan mezheplerine verildiÄŸine dikkat etmek önemlidir. Ä°slam cemaati kesinlikle Dükalığı desteklemekten mahrumdur. Modern Lüksemburglulara fanatik cemaatçiler denemez. DoÄŸal olarak, büyük kilise tatillerinde insanların bir kiliseye ya da diÄŸerine gittiÄŸine inanan herkes, Tanrı’dan önce ruhu temizleme fırsatını kaçırmayın. Bununla birlikte, genç nesil bu inançlardan uzaklaşıyor ve herhangi bir dini mezhepten dışlanmaya doÄŸru ilerici bir eÄŸilim var gibi görünüyor. Bu tutumun çoÄŸu, ateizmin bıktığı batı ülkeleri ideolojisi ile Lüksemburg üzerindeki etkisine baÄŸlanabilir.