İsrail’in Milli Gelenekleri. Alışkanlıklar, Düşünce Yapısı ve Yaşam Tarzı

  İsrailliler kültürlerini çok ciddiye alıyorlar. Ülkenin gelişiminin tarihsel özellikleri, yerel nüfusun yaşam tarzına yansıyor. İsrail’deki tüm tatiller ay takvimine dayanmaktadır. Bu unutulmaz olayların yıldönümünü kutlamanın tarihlerini hesaplamak ve dini kutlamalar tutmakta kullanılır. Bu günlerde, hafta sonları gibi, Devlet Kurumları çalışmaz. Özel tatillerde de toplu taşıma sisteminin durması var. Ülkedeki geleneksel haftasonu cuma ve cumartesi günleri öğleden sonradır. Tüm bayramlar, önemli günlerden önceki akşam başlıyor ve günbatımında bitiyor.

İsrailli halkın en ünlü geleneklerinden biri, kosher yemeği. Gıda tüketimine ilişkin kuralları oluşturan “Kaşrut” yasası, et, süt, domuz eti, belirli balık ve deniz ürünleri çeşitlerini aynı anda kullanmasını yasaklamaktadır. Aynı zamanda etten geleneksel olarak yemek hazırlama yolunu da tanımlar. Lütfen katı kuralların sadece yeme sürecinde değil, kutsal yerleri ziyaret ederken de gözlenmesi gerektiğini unutmayın. Bu nedenle erkekler ve kadınlar mümkün olduğunca iyi giyinmelidir. Ayrıca kafanı da örtmelisin. Sinagogu ziyaret ederken farklı cinsiyetlere farklı odalar tahsis edilir. Caminin girişinde ayakkabılarınızı çıkarmalısınız. Kurallara uyulmaması dini kurumdan sınır dışı edilebilecektir.

İsrail’deki bütün evlilikler dini törenlere uygundur. Eşlerden biri “goy” (Yahudi olmayan) ise, sendika başka bir ülkede sonuçlandırılmalıdır. İsrailliler arasında etnik kökenlerin sona ermesi için en popüler yer Kıbrıs’tır. Başka bir ülkeye seyahat etmek mümkün değilse, Yahudi olmayan eşin Yahudiliği ele geçirmesi gerekir. Yahudiler düğünün gününü kutsal kabul ediyorlar. Gelin ve damat, dualarında hızlı ve tövbe etmelidir. Ayin sürecinde, gelecekteki yeni evliler “Chuppah” adı verilen büyük bir pelerin altına yerleştirilir. Gelin yedi kez damara gider ve sonra Rabbi çiftleri kutsar. Damat daha sonra yüzüğü gelinin sağ elinin işaret parmağına koyar ve İbranicede sakral yeminleri okur. “Kutebah” evlilik sözleşmesini okuduktan ve nikah nimetlerinden sonra, damat ayaklarının altında içmekte kullanılan camı kırıyor. www.orangesmile.com tüm hakları saklıdır.

Evlenme töreninin son kısmı “Yichud” olarak bilinir. Gelin ve damat, saatte bir çeyrek boyunca birbirleriyle yalnız kaldıkları özel bir odaya götürülür. Bu, düğünün bu olaydan önce yalnız zaman geçirmesine izin verilmediğinden düğünün gerçekleştiği anlamına gelir. Bir hafta boyunca bir Yahudi düğünü kutlanır ve her gün “Sheva Brachota” olarak bilinen kutsal resepsiyonlar düzenlenir. Yeni evliler evlilik sözleşmesini kaybederse, yeni bir sözleşme sağlanana kadar birlikte yaşayamazlar. Belge, kocanın karısına olan görevlerini vurgulamaktadır: kadına yiyecek, giyecek ve gerekli olan her şeyle birlikte evlenme görevinin yerine getirilmesi. Eşin ihtiyaçlarının mali sağlanması, kocanın eşinin gelirinin kullanımı üzerinde otorite kullanma hakkını verir.

İsrail’in cenaze gelenekleri oldukça ilgi çekicidir. İsrailliler, ölümüne karşı önemsiz olmayan tutumlarıyla ayırt edilirler. Sevilen birinin ölümü, kayıp olarak değil, sıradan bir olay olarak algılanır. Ancak, ölümün doğal olmadığı veya ani olduğu durumlarda bu tutum benimsenmemiştir. Bütün aile üyeleri ölmekte olan bir kişinin yatağında toplanır. İsrail’de, ölülerin bedenlerini yakmak yasaklandı. Cenaze törenleri, ölen kişinin ölüm anından itibaren 24 saat içinde gömülmesi gerektiğinden aceleyle yapılır. Vücudun morgda kalmasına rağmen, akrabalarından biri daima cesetle kalır. Ölüler, farklı finansal statüdeki insanların ölümünden önce eşitliği simgeleyen beyaz cübbelerde giyilir. İsrail’de, dışarıdan gelenlerin taziyelerini sunmasına izin verilmez. Ölülerin akrabaları, sözlerin hüzün ifade etmek için yeterli olmadığına inandığı için sessizlik içinde yaslanmalıdır.

İsraillilerin çoğu, diğer dini inanç ve milletlerden üyelerine karşı oldukça toleranslıdır. Ulusal düzeyde veya dini gerekçelerle ayrımcılık yasama düzeyinde yasaklanmıştır. Bununla birlikte, dindar insanlarla ve örgütlerle etkileşimde bulunurken bazı zorluklar ortaya çıkabilir. İsrailliler kendi dillerine “İbranice” çok duyarlılar. İbranicede en az birkaç kelime öğrenen bir yabancı, yerel halktan dile hakim olmayan birinden çok daha fazla saygı görmektedir. İsraillilerin zihniyetinin sadeliği ve mantığı dilde yansıtılmıştır. İbranice dilinin harfleri sağdan sola yazılır ve İsrail’deki bütün kitapların sonuna kadar açılmasına neden olur.